Przeciwciało przeciwko ligandowi CD40, gp39, blokuje występowanie ostrych i przewlekłych postaci choroby przeszczepu przeciwko gospodarzowi.

Przewlekła i ostra choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (cGVHD i aGVHD) wynika z komórek dawcy reagujących na odmienne allele MHC u gospodarza. W cGVHD (H-2d -> H-2bd), zwiększone wytwarzanie immunoglobulin poliklonalnych jest spowodowane interakcją wszystkich wyspecjalizowanych komórek T pomocniczych (Th) i komórek B gospodarza. In vivo podawanie przeciwciała do ligandu dla CD40, gp39, zablokowane indukowane cGVHD surowicowe autoprzeciwciała anty-DNA, wytwarzanie IgE, spontaniczna produkcja immunoglobulin in vitro i powiązana splenomegalia. Wytwarz...

Izolacja, oznaczanie i wydzielanie poszczególnych ludzkich neurofizin.

Ludzką neurofizynę wyizolowano z osuszonych acetonem ludzkich tylnych przysadek i rozdzielono na dwa główne peptydy neurofizyczne za pomocą chromatografii jonowymiennej i na cztery główne peptydy za pomocą preparatywnej elektroforezy w żelu tarczowym. Antysurowice hodowane na królikach wyodrębniły tylko dwa specyficzne miejsca antygenowe na izolowanych peptydach neurofizycznych. Opracowano indywidualne czułe i specyficzne testy radioimmunologiczne dla dwóch ludzkich neurofizyn. Te testy wykorzystano do pomiaru każdej neurofizyny w nieekstrahowanym ludz...

Niedobór translokazy karnitynowej-acylokarnityny z ciężką hipoglikemią i blokiem aurowo-komórkowym. Test translocazy w permeabilizowanych fibroblastach.

Uważa się, że niedobór enzymów mitochondrialnego utleniania kwasów tłuszczowych i związanych z nimi etapów zależnych od karnityny jest jedną z przyczyn hipoglikemii hipoketycznej wywołanej przez czczo. Opisujemy tutaj niedobór translokazy karnitynowej-acylokarnitynowej u noworodka, który zmarł osiem dni po urodzeniu. Proband wykazał ciężką hipoglikemię hipoketemiczną na czczo, wysoki poziom kinazy kreatynowej, zaburzenie bicia serca, hipotermię i hiperamonemię. Karnityna wolna od osocza w dniu trzecim wynosiła tylko 3 mikroM, a 92% całkowitej...

Badania nad lipolizą w ludzkich komórkach tłuszczowych

Epinefryna stymulowała lipolizę i wychwyt tlenu przez podskórne komórki tłuszczowe człowieka. Gdy glukoza-14C była obecna w pożywce, jej wykorzystanie nie zostało zwiększone przez epinefrynę, chociaż nastąpiło przyspieszenie lipolizy. Insulina nie zmniejszała produkcji kwasów tłuszczowych stymulowanych adrenaliną. Połączenie ludzkiego hormonu wzrostu i kortyzolu stymulowało produkcję kwasów tłuszczowych przez izolowane ludzkie komórki tłuszczowe w mniejszym stopniu niż epinefryna. Gdy ludzki hormon wzrostu lub kortyzol był stosowany pojedy...

Najnowsze zdjęcia w galerii trekkinglite:

Potranslacyjna stabilizacja opiera się na niezależnej od p53 indukcji p21WAF1 / CIP1 / SDI1 w różnicowaniu ludzkich komórek białaczkowych.

p21WAF / CIP1 / SDI1 to niedawno zidentyfikowany gen ulegający ekspresji w komórkach niosących gen p53 typu dzikiego, ale nie zmutowany. Koduje białko jądrowe o masie 21 kD, które hamuje zależną od cyklin aktywność kinazy. Konstytutywną ekspresję mRNA p21WAF1 / CIP1 / SDI1 wykryto w komórkach nowotworowych od pacjentów z różnymi nowotworami hematologicznymi, jak również w prawidłowych komórkach jednojądrzastych szpiku kostnego oraz w liniach komórkowych mieloidalnych i limfoidalnych niezależnie od ich statusu p53. Indukowane różnicowanie prom...

Dynamiczna regulacja interakcji receptorów beta-adrenergicznych leukocytów z fizjologicznymi zmianami w krążących katecholaminach.

Receptory beta-adrenergiczne na ludzkich jednojądrzastych leukocytach oceniano, stosując wiązanie [125I] jodohydroksybenzylopindololu. Badanych poddano badaniu na plecach i po ambulatoryjnym manewrze, który zwiększył w przybliżeniu dwukrotne katecholaminy w osoczu. powinowactwo beta-receptora do agonistów, mierzone przez rywalizację wiązania [125I] jodohydroksybenzylopindololu przez (-) izoproterenol, było znacząco zmniejszone w miarę chodzenia, a zmniejszenie to było związane ze zmniejszeniem odsetka agonisty wiążącego beta-receptora z wysokim powi...

Sygnały proliferacyjne dla supresorowych limfocytów T. Komórki pomocnicze stymulowane mitogenem szkarłatki in vitro wytwarzają czynnik wzrostu komórek supresyjnych.

Aby zdefiniować sygnały molekularne opracowane przez populacje induktorów wspomagających wzrost lub różnicowanie komórek T8 +, zebraliśmy supernatanty stymulowanych mitogenami szkarłatków (PWM) pozbawionych komórek T8 +. Po dodaniu do oczyszczonych komórek T8 + supernatanty te spowodowały znaczną proliferację. PWM plus interleukina 2 (IL-2) w ilościach równoważnych ilościom w supernatancie nie może odtworzyć odpowiedzi wywołanej przez supernatant. Komórki T8 + aktywowane supernatantami otrzymanymi z komórek T4 + pulsowanych PWM tłumiły nowe ...

Adhezja neutrofilowa w zespole niedoboru adhezji leukocytów typu 2.

Wcześniej opisywaliśmy nowo odkryte wrodzone zaburzenie adhezji neutrofilów, zespół niedoboru adhezji leukocytów typu 2 (LAD II). Objawy kliniczne tego zespołu są podobne do tych obserwowanych w klasycznym syndromie niedoboru adhezji leukocytów, obecnie oznaczonym jako typ 1 (LAD I), ale oba zespoły różnią się pod względem molekularnym ich wad przyczepności. LAD I jest spowodowany przez niedobór cząsteczek adhezyjnych integryny CD18, podczas gdy u pacjentów z LAD II występuje niedobór ekspresji sialil-Lewis X (SLeX), ligandu węglowodanowego dla ...

Badania interakcji wiązania wybranych podgrup receptorów po częściowym sieciowaniu kompleksów receptor-ligand z fotoaktywowanym heterobifunkcyjnym odczynnikiem.

Niektóre hormonalne i niehormonalne układy wiązania, takie jak model leukoaglutyniny-limfocytów, wykazują złożone oddziaływania receptor-ligand, które skutkują nieliniowymi wykresami Scatcharda. Takie poletka interpretuje się jako wskazujące albo homogenne ujemnie oddziałujące miejsca wiązania albo heterogenne miejsca o różnym i stałym powinowactwie. Oceniliśmy trafność tych interpretacji w naszym systemie przez skoniugowanie ligandu z fotoaktywowanym czynnikiem heterobifunkcyjnym i sieciowanie koniugatu z podzbiorem receptorów przed badaniem od...

Hemoliza mysich erytrocytów przez feripsrotoporfirynę IX i chlorochinę. Implikacje chemioterapeutyczne.

Inkubacja 0,5% zawiesiny przemytych normalnych erytrocytów myszy feroksrotoporfiryną IX (FP) przez 2,5 godziny w 37 ° C i pH 7,4 powoduje wystarczające uszkodzenie błony w celu wywołania hemolizy. Po sigmoidalnej krzywej dawka-odpowiedź następuje 50% hemolizy wytwarzanej przez 4 mikroM FP. Całkowita hemoliza jest wytwarzana przez 6 mikroM FP. Proces hemolityczny składa się z co najmniej dwóch faz: fazy opóźnienia około 45 minut, podczas której występuje niewielka hemoliza, oraz fazy charakteryzującej się szybką hemolizą. Chlorochina, która wią...

Moczowe wydzielanie peptydów elastynowych zawierających desmozynę po wstrzyknięciu do wewnątrzracryplowym elastazy u chomików

Wstrzyknięcie do tchawicy elastazy trzustkowej powoduje ostrą utratę elastyny z płuc chomików i rozwój rozedmy płuc. Do pomiaru ilości elastyny wykorzystaliśmy pomiary unikalnych kowalencyjnych, krzyżujących się aminokwasów z elastyny, desmozyny i izodesmozyny. Bezpośrednie pomiary na płucach oszacowały średnią utratę elastyny o 57% po iniekcji elastazy. Produkty rozpadu elastyny oznaczono również ilościowo w moczu i kale po wstrzyknięciu. Średnio 8,8 nmola desmozyny odzyskano z moczu każdego chomika. Ta ilość reprezentowała desmozyny z 61...

Spontaniczna ekspresja genu c-sis i uwalnianie pochodzącej z płytki krwi cząsteczki podobnej do czynnika wzrostu przez ludzkie pęcherzykowe makrofagi.

Makrofagi pęcherzykowe od zdrowych osób i pacjentów z śródmiąższowymi chorobami płuc spontanicznie eksprymowały mRNA o 4,2 kb, komplementarne do genu c-sis, protoonkogenu kodującego jeden z łańcuchów płytkowego czynnika wzrostu (PDGF). Równocześnie komórki te uwalniały mediator o właściwościach PDGF, w tym: czynnik chemotaktyczny dla komórek mięśni gładkich, których aktywność była odporna na ciepło i kwas, ale wrażliwa na redukcję; mitogenna (kompetencja) aktywność fibroblastów; zdolność do konkurowania z PDGF o jego receptor; i s...

Pomiar szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji w kanaliku proksymalnym nerki królika.

Przeprowadzono badania mikropunktury u królika w celu określenia szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji płynu w kanaliku proksymalnym w celu porównania tej ostatniej wartości z danymi uzyskanymi za pomocą techniki mikroperfuzji in vitro. Badano białe króliki nowozelandzkie o wadze 2-2,8 kg. Szybkość filtracji Nephron wynosiła 21 nl / min (n równe 48), a całkowita reabsorpcja wzdłuż długości dostępnej części proksymalnego kanalików zwojowych wynosiła 10,3 nl / min. Skorygowanie tej wartości dla długości rurki powoduje reabsor...

Regulacja aktywności enzymu glikolitycznego podczas przewlekłego niedotlenienia poprzez zmiany zawartości enzymu ograniczającego szybkość. Zastosowanie przeciwciał monoklonalnych do ilościowego oznaczania zmian zawartości kinazy pirogronianowej.

Monoklonalne przeciwciała przygotowano wobec kinazy pirogronianowej (PyKi, ATP: fosfotransferaza pirogronianowa, EC 2.7.1.40) i stosowano do ilościowego oznaczania zawartości PyKi w komórkach płuc L2 i fibroblastach WI-38 hodowanych w warunkach niedotlenienia i normotoksyczności. Po 96 h hodowli hipoksycznej aktywność PyKi była znacznie zwiększona w obu typach komórek (L2: normoksia [Po2 = 142 torr], 0,11 +/- 0,01 [SD], niedotlenienie [Po2 = 14 torr], 0,25 +/- 0,04 U / mikrogram DNA, P <0,01). Zawartość PyKi wzrosła proporcjonalnie w obu liniach kom...

Komórkowa dystrybucja ekspresji genów enzymów degradujących insulinę. Porównanie z insuliną i receptorami insulinopodobnego czynnika wzrostu.

Enzym degradujący insulinę (IDE) hydrolizuje zarówno insulinę, jak i IGF i zaproponowano, że odgrywa rolę w terminacji sygnału po związaniu tych peptydów z ich receptorami. Hybrydyzację in situ zastosowano do zbadania dystrybucji komórkowej mRNA IDE i porównania go z ekspresją genu receptora insuliny (IR) i receptora IGF-I (IGFR) w seryjnych cienkich przekrojach z różnych tkanek na embrionalnych i dorosłych szczurach. MRNA IDE jest bardzo bogaty w nerki i wątrobę, tkanki, o których wiadomo, że odgrywają rolę w degradacji insuliny. MRNA IDE i IR ...

Funkcja transportowa transkobalaminy II

Pobieranie wolnego i związanego 57CoB12, głównie transkobalaminy II (TC II), badano w izolowanej, perfundowanej wątrobie i nerce psa. (1) Występowało dobre wychowanie TC II-B12 psa przez oba narządy. (2) W wątrobie TC II zwiększyło wychwyt nad wolną B-12. (3) Pobieranie przez nerki wolnego B-12 było większe niż pobranie TC II-B12. Wolny B-12 nie zaginął w moczu ani nie powrócił do obiegu. (4) W przeliczeniu na gram tkanki wychwyt nerkowy TC II-B12 był większy niż wątrobowy. (5) Wystąpiło wydzielanie nerkowe lub wytwarzanie TC II (6) Niektóre ...

Podstawienie pojedynczej zasady w regionie kodującym neurofizynę II związaną z rodzinnym moczowodem centralnym.

Aby wyjaśnić molekularny mechanizm rodzinnej centralnej moczówki prostej (FDI), zsekwencjonowaliśmy gen argininowej wazopresyny-neurofizyny II (AVP-NPII) u 2 pacjentów należących do rodowodu, który jest zgodny z autosomalnym dominującym sposobem dziedziczenia. Badaniami objęto również 10 pacjentów z idiopatyczną centralną moczówką prostą (IDI) i 5 normaliami. Gen AVP-NPII, znajdujący się na chromosomie 20, składa się z trzech eksonów, które kodują domniemany peptyd sygnałowy, AVP, NPII i glikoproteinę. Stosując reakcję łańcuchową polim...

Koniugaty egzotoksyny CD4-Pseudomonas opóźniają się, ale nie w pełni hamują replikację ludzkiego wirusa upośledzenia odporności w limfocytach in vitro.

Cząsteczka CD4 jest receptorem o wysokim powinowactwie do glikoproteiny otoczki ludzkiego wirusa upośledzenia odporności (HIV) (gp160 lub gp120). Ta glikoproteina ulega ekspresji na błonie powierzchniowej komórek zakażonych wirusem HIV. Dlatego też zasugerowano, że rozpuszczalna forma CD4 może być stosowana jako środek kierujący do selektywnego dostarczania toksyn do komórek zakażonych wirusem HIV. Wykazujemy, że koniugaty CD4-Pseudomonas egzotoksyny A (PE) hamują proliferację komórek jajnika chomika transfekowanego gp160 i blokują replikację HIV ...

Genetyczny polimorfizm trzeciego składnika ludzkiego dopełniacza (C? 3)

Polimorfizm ludzkiego Cp3 został określony przez przedłużoną elektroforezę w agarozie świeżej surowicy. Co najmniej cztery, a prawdopodobnie pięć, allele zostały zidentyfikowane przez elektroforetyczne ruchliwości produktów genowych. Dziedziczenie trzech alleli, F1 F i S, jest zgodne z autosomalnym typem dominującym. Dziedziczenie S1 jest prawdopodobnie kodominujące, a dziedziczenie F0 <8 nie jest znane. Spośród 15 fenotypów przewidzianych przez te allele zaobserwowano osiem. Wydaje się, że allotypy różnią się ładunkiem powierzchniowym net...

Generowanie trombiny i wydzielanie czynnika płytkowego 4 podczas krzepnięcia krwi.

Badaliśmy reakcję uwalniania płytek krwi i wytwarzanie trombiny podczas spontanicznego krzepnięcia krwi pełnej in vitro. Zarówno tworzenie się trombiny, jak i wydzielanie czynnika płytkowego 4 wykryto co najmniej 12 minut przed krzepnięciem (czas krzepnięcia, 22-26 minut). Początkowo przy niskich stężeniach trombiny (2- 5 ng / ml) obserwuje się niewielki wzrost czynnika 4 płytek krwi (mniej niż 1% ilości obecnej w surowicy). Następnie następuje stopniowy wzrost zarówno czynnika 4 w czynniku płytkowym, jak i stężenia trombiny w okresie 12 do 20 ...

Wymiana dwutlenku węgla u ciężarnej małpy rezus: wielokompartmentowa analiza kinetyki dwutlenku węgla

Wymiany dwutlenku węgla u ciężarnej małpy rezus badano ilościowo za pomocą wodorowęglanu sodu-14C i stosując model układu siedmiu przedziałów. Szybkości transferu w różnych przedziałach, wielkości przedziałów i szybkości produkcji dwutlenku węgla przez płód i matkę określono za pomocą komputera zaprogramowanego tak, aby pasował do modelu teoretycznego do danych poprzez dostosowanie wartości parametrów modelu aż do najlepszego dopasowania ? Otrzymano. Potwierdzono, że wymiana dwutlenku węgla pomiędzy płodową i matczyną krwią przez ...

Charakteryzowanie aktywności komórek supresyjnych w limfocytach ludzkiej krwi pępowinowej.

Wiadomo, że noworodkowe komórki jednojądrzaste mają zwiększoną aktywność supresora w porównaniu z komórkami dorosłymi. Dokładny fenotypowy opis subpopulacji komórek supresyjnych nie został jednak przedstawiony. Celem tego badania było zbadanie markerów powierzchniowych na ludzkich komórkach krwi pępowinowej, zgodnie z definicją przeciwciał monoklonalnych, oraz scharakteryzowanie jednojądrzastych komórek krwi pępowinowej, które hamują wytwarzanie immunoglobulin stymulowanych mitogenem in vitro. Wzór fluorescencji z 9,6-monoklonalnym przeciwci...

Eksperymentalna chemioterapia nekrozy skóry u świń. Mechanistyczne badania toksyczności i ochrony antybiotykowej antracykliny za pomocą radykalnego związku dimerycznego.

Reaktywność przeciwnowotworowych antracyklin i antybiotyków mitomycyny C z dimerami rodników oksomorfolinylowych, bi (3,5,5-trimetylo-2-oksomorfolin-3-yl) (TM3) i bi (3,5-dimetylo-5-hydroksymetylo-2 -oksomorfolin-3-yl) (DHM3), badano in vitro. Reszta oksomorfolinylowa zredukowała daunorubicynę do pośredniego chinonu metydu, który przereagował z rozpuszczalnikiem z wytworzeniem 7-deoksydaunorubicynonu. Reakcja solwolizy następowała po kinetyce pierwszego rzędu, a stałe szybkości reaktywności (k2) zmierzone dla siedmiu analogów antracyklin były w zakre...

Interakcja mysich progenitorów granulocytów i makrofagów z towarzyszącym podścieliskiem obejmuje mechanizm rozpoznawania ze specyficznymi cechami galaktozylu i mannozylu.

Aby zbadać molekularne podstawy "bazowania" progenitorów granulocytów i makrofagów (CFU-C), zsyntetyzowaliśmy sondy przez kowalencyjne łączenie cukrów z bydlęcą albuminą surowicy. Długotrwałe hodowle szpiku zostały ustalone w obecności i przy braku tych sond. W obecności sond galaktozylowych i mannozylowych, całkowita produkcja komórek i CFU-C w supernatantu oraz przylegającej warstwie zostały zatrzymane, a bruk (reprezentujący CFU-C związany z podścieliskiem) zniknął. Sonda Fucosyl i dyfuzyjne cukry nie miały wpływu na te paramet...

Czynnik natriuretyczny w surowicy pacjentów z przewlekłą mocznicą

Surowice od osób chronicznie moczonych i zdrowych poddano filtracji żelowej Sephadex G-25 i tę samą frakcję obu podawano w infuzji szczurom ze zmniejszoną populacją nefronów w celu określenia wpływu na wydalanie sodu. Szybkość wydalania sodu i frakcjonowane wydalanie sodu wzrosły nieznacznie wraz z normalnymi frakcjami; ale wzrost obu parametrów funkcjonalnych wytwarzanych przez frakcje mocznicowe był znacznie i znacznie większy. Natriurezy nie można wytłumaczyć powiązanymi zmianami w szybkości filtracji kłębuszkowej (GFR), klirensem para-amino...

Spontaniczne wytwarzanie transformującego czynnika wzrostu-beta 2 przez pierwotne hodowle komórek nabłonka oskrzeli. Wpływ na zachowanie komórek in vitro.

Zdolność komórek nabłonkowych dróg oddechowych do wytwarzania transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) może być ważnym mechanizmem kontroli wzrostu, różnicowania i naprawy nabłonka dróg oddechowych. Aby określić, czy komórki nabłonkowe dróg oddechowych są zdolne do wytwarzania TGF-beta, zbadaliśmy pierwotne hodowle bydlęcych komórek nabłonka oskrzeli. Przy użyciu testu biologicznego aktywność TGF-beta wykryto łatwo w pożywce kondycjonowanej przez bydlęce komórki nabłonka oskrzeli. Neutralizujące surowice odpornościowe na TGF-...

Enzym konwertujący angiotensynę jako genetyczny czynnik ryzyka skurczu tętnicy wieńcowej. Implikacja w patogenezie zawału mięśnia sercowego.

Doniesiono, że osoby z allelem D polimorfizmu insercja / delecja (I / D) genu enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) są bardziej narażone na zawał mięśnia sercowego (MI), zwłaszcza u osób zwykle uznawanych za niską ryzyko. Jednak niewiele wiadomo na temat mechanizmu, w którym polimorfizm ACE wpływa na ryzyko MI. Skurcz tętnicy wieńcowej (CAS) jest uważany za jeden z możliwych mechanizmów rozwoju MI. Zbadaliśmy zatem związek polimorfizmu ACE z CAS, aby określić, czy jest to mechanizm, dzięki któremu genotyp DD wpływa na MI. Przebadaliśmy 15...

Regionalna dystrybucja kwaśnych mukopolisacharydów w nerce

Nerki od 20 psów zostały podzielone na komponenty korowe i rdzeniowe i przeanalizowane pod względem zawartości mukopolisacharydu kwaśnego. Siarczan heparytyny stanowił około 80% mukopolisacharydu kwasu korowego, 10% siarczanu chondroityny B, a 10% kwasu hialuronowego o niskiej masie cząsteczkowej. Tkanka rdzeniastego wykazywała 4- do 5-krotnie wyższe stężenie kwaśnego mukopolisacharydu niż tkanka korowa, a dominującym związkiem był umiarkowanie wysoko spolimeryzowany kwas hialuronowy. Podczas gdy w tym badaniu nie wykryto siarczanów chondroityny A i...

Struktura błony podstawnej kapilar: badanie porównawcze diabetyków i seksualnych atelektycznych karłów

Grupa 32 seksualnych atelektycznych karłów z wyizolowanym niedoborem ludzkiego hormonu wzrostu (HGH) była wcześniej podobna do osób z genetyczną cukrzycą pod względem hiperlipemii, nietolerancji węglowodanów i wzorców wydzielania insuliny. 11 z tych krasnoludów wykonało biopsje igły z mięśnia czworogłowego uda i tkankę utrwaloną pod mikroskopem elektronowym. Grubość błony podstawnej kapilary została zmierzona i porównana z pomiarami uzyskanymi uprzednio u chorych na cukrzycę i osób zdrowych. Pomiary były podobne w kontrolach i krasnoludkach...

Hamowanie wzrostu ludzkich komórek raka sutka za pomocą nowej syntetycznej progestyny obejmuje indukcję transformującego czynnika wzrostu beta.

Ostatnie prace eksperymentalne pozwoliły zidentyfikować nowe wewnątrzkomórkowe miejsce wiązania syntetycznej progestyny, Gestodene, która wydaje się być jedyną ekspresją w komórkach ludzkiego raka sutka. Wykazano tutaj, że gestoden hamuje wzrost ludzkich komórek raka sutka w sposób zależny od dawki, ale nie ma wpływu na komórki raka endometrium reagujące na gospodarkę hormonalną. Gestodene wywołał 90-krotny wzrost sekrecji transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) przez ludzkie komórki raka sutka T47D. Inne syntetyczne progestyny nie m...

Hemopoetyczne pochodzenie podjednostek czynnika XIII A w postaci płytek krwi, monocytów i osocza. Dowody z badań dotyczących przeszczepienia szpiku kostnego.

Podjednostka czynnika XIII A (FXIIIA) znajduje się w osoczu, płytkach krwi i monocytach. Wkład hemopoetyczny do FXIIIA w tych składnikach badano u pacjentów przeszczepionych szpikami od dawców z różnymi fenotypami FXIIIA. U trzech pacjentów z udanym wszczepieniem (genotypem DNA, fenotypowaniem krwinek czerwonych i badaniami cytogenetycznymi) zmieniono fenotypy płytek krwi i monocytów FXIIIA na fenotypy dawcy z odzyskiem hematologicznym. Tak więc, FXIIIA w płytkach krwi i monocytach jest syntetyzowany de novo i / lub z ich komórek progenitorowych. Zmiana...

Niedobór trifosfatazy ekto-adenozyny w hodowanych ludzkich limfocytach T i białaczce zerowej. Biochemiczne podstawy wrażliwości tymidyny.

Hodowane białaczkowe limfocyty T i zerowe są wysoce wrażliwe na hamowanie wzrostu przez tymidynę, jak również inne deoksynukleozydy, deoksyguanozynę i deoksyadenozynę. Przeciwnie, limfocyty B transformowane wirusem Epstein-Barr są stosunkowo odporne na deoksynukleozydy. Zahamowanie wzrostu jest związane z rozwojem basenów o wysokiej zawartości deoksyrybotrifosforanu po ekspozycji na odpowiednie deoksynukleotydy. Pokazujemy, że złośliwe limfocyty T i zerowe mają niedobór aktywności ekto-ATPazy. Pokazujemy, że ten enzym powierzchniowy komórki ma sze...

Charakterystyka transportu folianów w płynie mózgowo-rdzeniowym; badanie wykorzystujące podwójnie znakowany 5-metylotetrahydrofolian i 5-formylotetrahydrofolian

Krzywe zaniku surowicy u psów po dożylnym wstrzyknięciu radioaktywnego metotreksatu, 5-metylotetrahydrofolianu, 5-formylotetrahydrofolianu i kwasu foliowego prowadziły do kinetyki pierwszego rzędu z czasem półtrwania wynoszącym odpowiednio od 1,3 do 9 godzin. Równoważenie poziomów trytu w płynie mózgowo-rdzeniowym z surowicą było gwałtowne (3,0 godz.) Dla obu zredukowanych folanów, ale nie zaobserwowano go w żadnym momencie po zastosowaniu kwasu foliowego i metotreksatu. Jedynym radioaktywnym folanem zidentyfikowanym w płynie mózgowo-rdzeniowym po...

Kinetyka usuwania glukozy w całym ciele i przez przedramię u człowieka.

Ponownie oceniliśmy koncepcję, że wskaźnik usuwania glukozy in vivo u człowieka jest determinowany przez aktywność układu transportu glukozy. Szybkość usuwania glukozy określano w całym ciele i przedramieniu przy czterech poziomach insuliny (około 9, około 50, około 160 i około 1700 mikrU / ml) i przy każdym poziomie insuliny przy czterech poziomach glukozy (około 90, około 160, około 250 i około 400 mg / dl). Przy najniższym poziomie insuliny stałe Michaelisa (Ks: s) do usuwania glukozy w całym ciele (8,7 +/- 1,1 mM) i przedramieniu (7,4 +/- ...

Mechanizmy fotodynamicznej inaktywacji wirusów opryszczki pospolitej: porównanie błękitu metylenowego, światła plus energii elektrycznej i hematoporyny z światłem.

Wirusy Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2 zostały inaktywowane in vitro przy użyciu niskich stężeń błękitu metylenowego (MB), światła (lambda) plus energii elektrycznej (E) lub pochodnej hematoporfiryny (HPD) plus lambda. Obie techniki wprowadzają pojedyncze nici do wirusowego DNA, ale nie powodują pęknięć dwuniciowych w wirusowym DNA, ale nie powodują podwójnych pęknięć. MB, lambda plus E-wiriony adsorbują się normalnie i przenikają do wrażliwych komórek, podczas gdy HSV inaktywowane przez HPC i światło nie. Ta różnica jest uwydatniona przez...

Inaktywator anafilatoksyny ludzkiego osocza: jego izolacja i charakterystyka jako karboksypeptydazy

Niepowodzenie ludzkiej surowicy powodującej aktywność anafilatoksyny można przypisać obecności silnego inaktywatora anafilatoksyny w ludzkiej surowicy. Inaktywator wyizolowano i scharakteryzowano jako (3 -globulinę o masie cząsteczkowej około 310 000. Stwierdzono, że zniesienie aktywności obu anafilatoksyn, które pochodzą odpowiednio z trzeciego i piątego składnika dopełniacza i bradykininy. Inaktywacji anafilatoksyny pochodzącej z C3 i bradykininy towarzyszyło uwalnianie C-końcowej argininy z tych peptydów. Wykazano, że inaktywator anafilatoksyn...

Pochodne leukotaktyczne w zapalnych mazi stawowej u ludzi

Duży procent reumatoidalnych płynów maziowych zawiera aktywność chemotaktyczną dla granulocytów króliczych (neutrofilowych). Aktywność chemotaktyczna jest w dużej mierze związana z piątymi (C5) i szóstymi (C6) składnikami ludzkiego dopełniacza; kombinacja technik fizykochemicznych wskazuje, że aktywność można przypisać do C567 i C5a, produkt rozszczepienia C5. Wiele reumatoidalnych płynów maziowych zawiera enzym rozszczepiający C5, który na podstawie swoistości substratu i podatności na inhibitory jest bardzo podobny do enzymu, który możn...

Wątrobowy metabolizm glukagonu. Korelacja przetwarzania hormonów przez wyizolowane hepatocyty psów z metabolizmem glukagonu u ludzi iu psów.

Stwierdziliśmy, że hepatocyty psie i szczurze przetwarzają (125I) jododec10-glukagon na metabolit peptydowy pozbawiony końcowych trzech NH2 hormonu. Peptyd jest uwalniany do pożywki do inkubacji komórek, a na jego tworzenie nie ma wpływu wiele środków lizosotropowych lub innych. Wykorzystanie specyficznych testów radioimmunologicznych i filtracja żelowa wykazały zarówno u zdrowych pacjentów, jak iu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, peptyd osoczowy posiadający właściwości fragmentu hormonalnego zidentyfikowanego na podstawie badań ko...

L-trijodotyronina stymuluje wzrost za pomocą czynnika autokrynnego w hodowli komórkowej wytwarzającej hormon wzrostu.

L-Trijodotyronina (T3) stymuluje syntezę DNA i replikację hodowanych komórek GC, linii komórkowej wydzielającej hormon wzrostu odpowiedzialny za T3 (GH). Aby określić, czy T3 pobudza wydzielanie autokrynnego czynnika wzrostu, porównaliśmy aktywność promującą wzrost pożywki kondycjonowanej przez komórki stymulowane T3 i komórki zubożone w T3 do nie uwarunkowanej pożywki. Dodanie poliklonalnej surowicy królika anty-T3 do pożywki zawierającej T3 zmniejszyło zawartość T3 w komórce o 50-70%. W pożywce bezwarunkowej surowica anty-T3 zmniejszała i...

Wpływ niedoboru drugiego składnika dopełniacza na aktywność bakteriobójczą granulocytow obojętnochłonnych in vitro.

Surowica od trzech pacjentów z kompletnym, selektywnym niedoborem drugiego składnika dopełniacza (C2) nie sprzyjała optymalnemu zabijaniu Staphylococcus aureus, 502A przez neutrofilowe leukocyty polimorfojądrowe (PMN) in vitro. Dodanie odczynnika C2 lub obecność stabilnej termicznie opsoniny w surowicy z niedoborem C2 korygowało wadliwe zabijanie S. aureus obserwowane u pacjenta lub kontrolnego PMN. PMN od pacjentów lub osobników kontrolnych zabija bakterie z jednakową wydajnością w warunkach optymalnej opsonizacji (normalna połączona surowica). Jednak...

Kontrola genetyczna ósmego składnika dopełniacza.

Stosując ogniskowanie izoelektryczne w żelu poliakrylamidowym i test hemolityczny do opracowania wzorów, wytyczono rozległy, strukturalny polimorfizm w ludzkim C8. Dwa allele, C8A i C8B, zostały zidentyfikowane w kierunkach, z częstotliwościami genów 0,655 i 0,345. U czarnych stwierdzono obecność trzeciego wspólnego allelu, tak więc częstości wynosiły 0,692, 0,259 i 0,049 dla C8A, C8B i C8A1. U białych C8A1 było rzadkie z częstością 0,003, a częstości dla C8A i C8B wynosiły 0,649 i 0,349. Dziedziczenie było autosomalnym kodominantem w badaniac...

Wywołane cyjankiem odpowiedzi na utlenianie-redukcję cytochromu a, a3 w mózgu szczura in vivo.

Czułość mózgu na indukowaną cyjanami histotoksyczną niedotlenienie i działanie ochronne znanych antagonistów cyjanku oceniano in vivo za pomocą spektrofotometrii odbiciowej. Zależne od cyjanku zmiany w stopniu oksydazy cytochromowej ?, ?3 (oksydazy cytochromowej) (redoks), wysycenie hemoglobiny tkanek i miejscowa objętość krwi były w sposób ciągły monitorowane w korze mózgowej szczurów. Niekumulowane, zależne od dawki hamowanie in situ mitochondrialnego łańcucha oddechowego oceniano bezpośrednio przez pomiar wzrostu poziomów redukcji końcowej...

Wpływ leczenia cyklosporyną A na produkcję przeciwciał u pacjentów z cukrzycą insulinozależną (typu I).

Wytwarzanie przeciwciał przeciw wyspowej i przeciw insulinie było badaniem w okresie 12-miesięcznym u 82 ostatnio zdiagnozowanych diabetyków losowo otrzymujących cyklosporynę lub placebo. Cyklosporyna wywierała jedynie minimalny wpływ na wytwarzanie przeciwciał przeciwko komórkom wysepek, niezależnie od tego, czy skierowana jest na antygeny wysepek cytoplazmatycznych (immunofluorescencja) czy błony (cytotoksyczność), nawet u pacjentów poddawanych remisji. Dane te sugerują, że te przeciwciała nie odgrywają głównej roli w patogenezie choroby, zwła...

Brak glikoproteiny P m-1a u myszy wpływa na rozmieszczenie w tkankach i farmakokinetykę deksametazonu, digoksyny i cyklosporyny A.

Wcześniej wykazaliśmy, że brak mysiej mdr1a (zwanej także mdr3) P-glikoproteiną u myszy "knockout" mdr1a (- / -) ma głęboki wpływ na rozmieszczenie w tkankach i eliminację winblastyny i iwermektyny, a zatem na toksyczność te związki. Pokazujemy tutaj, że mysio mdr1a i ludzka glikoproteina P MDR1 aktywnie transportują ivermectin, deksametazon, digoksynę i cyklosporynę A i, w mniejszym stopniu, morfinę przez spolaryzowaną warstwę komórek nabłonka nerki in vitro. Wstrzyknięcie tych radioznakowanych leków myszom mdr1a (- / -) i myszom typ...

Niedobór żelaza u szczura. Fizjologiczne i biochemiczne badania dysfunkcji mięśni.

Wydajność pracy na bieżni została oceniona u szczurów normalnych i z niedoborem żelaza. Niedokrwistość usunięto jako zmienną, dostosowując hemoglobinę wszystkich zwierząt do tego samego stężenia. Przy hemoglobinie zgodnej z normalną wydajnością pracy zwierzęta z niedoborem żelaza wykazywały znaczne upośledzenie zdolności do biegania w porównaniu ze zwierzętami kontrolnymi. Żelazna terapia poprawiła niepełnosprawność w ciągu 4 dni. Stężenia pigmentów cytochromu i mioglobiny oraz wskaźniki oksydacyjnej fosforylacji pirogronian-jabłcz...

Miejsce nasycenia o wysokim powinowactwie do kompleksów transkobalaminy II-witaminy B12 w preparatach błony łożyska ludzkiego.

Opracowano badania oceniające wiązanie wiązania witaminy B12 z błoną komórkową z łożyska ludzkiego. Kompleks transkobalaminy II-witaminy B12 (TCII-B12), który ma znacznie większe powinowactwo do błon niż sama witamina B12, wiąże się z pojedynczym nasycalnym miejscem wiązania z przybliżoną Ka = 7,2 mM-1. Wiązanie wymaga dwuwartościowego kationu i jest zależne od temperatury. Wolne TCII może konkurować z TCII-B12 dla miejsca wiązania, ale ma nieco mniej powinowactwa niż TCII-B12. Szczur TCII-B12 ma stałą powinowactwa, która jest mniejsza ni...

Zmienność DNA w genach trifosfatazy Na, K-adenozyny i jej związek z spoczynkową szybkością metaboliczną, ilorazem oddechowym i tkanką tłuszczową.

Celem tego badania było zbadanie 261 osób z 58 rodzin, związek między zmiennością DNA w genach kodujących peptydy Na, K-ATPazy i spoczynkowy wskaźnik metaboliczny (RMR), współczynnik oddechowy (RQ) i procent tkanki tłuszczowej ( %TŁUSZCZ). Określono pięć polimorfizmów długości fragmentów restrykcyjnych (RFLP) w trzech genach Na, K-ATP-azy: jeden w locus alfa 1 (BglII) i dwa w locus beta (beta MspI i beta PvuII). Haplotypy określano na podstawie dwóch zmiennych miejsc genu alfa 2 (haplotypy alfa 2) i genu beta (haplotypy beta). Występował silny ...

Odporność komórkowa specyficzna dla guza w kontaktach domowych pacjentów z nowotworami.

Pacjenci z mięsakiem kościotrzewnowym (i nowotworami pokrewnymi), przerostem i rakiem piersi oraz ich kontakty domowe zostali przetestowani pod kątem odporności komórkowej zależnej od nowotworu przeciw tym nowotworom za pomocą krótkoterminowego testu uwalniania chromu-51. Test ten, powtarzalny przez wiele miesięcy i dobrze skorelowany z przebiegiem klinicznym pacjentów, został wykorzystany do wykazania, że domowe kontakty pacjentów z mięsakiem kościotrzewnowym i rakiem piersi mają swoistą odporność na typ nowotworu, z którym mają kontakt. W obu t...

Liza miotub przez alloreaktywne cytotoksyczne komórki T i komórki NK. Związek z transplantacją mioblastów.

Celem tego badania było zbadanie podatności miotubul ludzkich na lizę przez dwa główne typy cytotoksycznych komórek efektorowych, komórki T cytotoksyczne CD3 + CD8 + (CTL) i komórki NK (CD16 + CD56 +). Preparaty mioblastów stosowane jako komórki docelowe miały czystość większą niż 90%, co oceniono przez immunobarwienie z przeciwciałem monoklonalnym Leu19 (MAb), które reaguje krzyżowo z cząsteczką adhezyjną komórek nerwowych N-CAM. Allospecyficzne linie CTL wytworzono z mieszanych hodowli limfocytów, a świeżo wyizolowane allogeniczne i autolo...

Zahamowane pośredniczone przez przeciwciała zabijanie limfocytów T supresyjnych jako możliwa przyczyna makroglobulinemii w zespole splenomegalii tropikalnej.

W celu zbadania patogenezy makroglobulinemii w zespole tropikalnej splenomegalii (TSS) ocenialiśmy funkcjonalną aktywność limfocytów B i podzbiorów komórek T w sześcienkowym oznaczaniu mitogenu syntezy immunoglobulin. Jednojądrzaste komórki od pacjentów z TSS wytwarzały więcej IgM niż komórki z wioski lub z odległych kontroli. Wydaje się, że wynika to ze zmniejszenia liczby i / lub aktywności supresorowych limfocytów T fenotypu T8 +. Brak funkcjonalnych supresorowych limfocytów T był związany z obecnością w surowicach od pacjentów z TSS prze...

Bezpośrednie uwalnianie fragmentów parathormonu z funkcjonujących gruczołów przytarczyc in vitro.

W celu określenia pochodzenia krążących fragmentów przytarczyc hormonalnych, peptydy hormonalne uwalniane z bydlęcej tkanki przytarczycznej w fizjologicznie reagującym systemie in vitro "perifusion" analizowano za pomocą chromatografii żelowej i specyficznych dla regionu testów radioimmunologicznych. Po ekspozycji na niski poziom Ca ++ tkanka uwalnia duże ilości nienaruszonego hormonu (parathormonu 1-8), a także fragmenty końcowe na końcu aminowym i karboksylowym. Fragmenty hormonu zostały również uwolnione, gdy tkanka była eksponowana na...

Hybrydomy wytwarzające autoprzeciwciało anty-DNA normalnego ludzkiego pochodzenia limfocytowego.

Fuzja linii komórkowej ludzkiego szpiczaka GM 4672 i migdałkowych komórek migdałkowych od zdrowego dawcy dała 13 pierwotnych hybrydom, które wytworzyły przeciwciała przeciwko jednoniciowemu DNA (ssDNA) IgM, jak określono w oznaczeniu immunoenzymatycznym. Dziewięć z tych pierwotnych hybrydom zostało sklonowanych i uzyskano w sumie 34 klony. Supernatanty tych sklonowanych hybrydom testowano pod kątem wiązania do ssDNA, natywnego DNA, RNA, supernatantowego DNA o niskiej masie cząsteczkowej, poli (polioksybuananylu) - poli (oksydopirydyny), soli sodowej po...

Insulina łagodzi wywołane wazopresyną przemiany wapnia i zależną od napięcia odpowiedź wapnia w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych szczura.

Insulina łagodzi reakcje skurczowe mięśni gładkich naczyń (VSM) u różnych agonistów. Szczurom insulinopenicznym i opornym na insulinę brakuje tego normalnego osłabienia odpowiedzi skurczowej naczyń. W celu zbadania tego mechanizmu atenuującego zbadano wpływ insuliny na odpowiedź wapniową (Ca2 +) hodowanych komórek VSM (a7r5) na wazopresynę argininy (AVP) i potencjał błonowy. Insulina (1 i 100 mU / ml) przesunęła krzywe odpowiedzi na dawkę AVP w prawo, zmniejszając siłę względną AVP odpowiednio 16-krotnie i 220-krotnie. Odpowiedzi na AVP by...

Modulacja proliferacji keratynocytów in vitro za pomocą endogennej syntezy prostaglandyn.

Aby zrozumieć związek między proliferacją naskórka a jego metabolizmem kwasu arachidonowego, badaliśmy ludzkie keratynocyty hodowane in vitro w konfluentnych lub niepłynnych gęstościach. Hodowle keratynocytów inkubowano z syntetyzowaną [14C] kwasem arachidonowym prostaglandyną (PG) E2 PGD2, PGF2 alfa i małymi ilościami 6-keto-F1 alfa. Niekonfluentne hodowle zsyntetyzowały czterokrotnie więcej PGE2 niż konfluentne kultury. Po zbadaniu proliferacji przy użyciu inkorporacji [3H] tymidyny do DNA stwierdzono, że tej zwiększonej syntezie PGE2 towarzyszy...

Czynniki związane z humoralną hiperkalcemią złośliwości stymulują cyklazę adenylanową w komórkach osteoblastycznych.

Pożywka hodowlana trzech linii komórkowych, ludzki rak gruczołu krokowego (PC3), szczurzy nowotwór komórek Leydiga (Rice-500) i szczurzy mięsak mięsniak (WRC-256), które uzyskano z nowotworów związanych z humoralną hiperkalcemią złośliwości (HHM ), badano pod kątem stymulacji cyklazy adenylanowej w komórkach osteoblastycznych ROS 17 / 2.8 i aktywności resorpcyjnej kości w hodowli. Komórki z niehipercalcemicznego wariantu nowotworu WRC256 służyły jako kontrola. Fragmenty trzech stałych guzów ludzkich, gruczolakoraka płuca od pacjenta z HHM i ...

Ludzkie antygeny erytrocytów. Regulacja ekspresji nowego antygenu powierzchniowego erytrocytów przez inhibitor genu luteina In (Lu).

Nasze badanie opisuje nowy ludzki antygen białkowy erytrocytów, którego ekspresja jest regulowana przez rzadki gen luteinowy In (Lu). Wytworzyliśmy przeciwciało monoklonalne (A3D8), które silnie wiąże się z erytrocytami od osób z fenotypami luteranowymi Lu (a + b +), Lu (a + b-) i Lu (a-b +), ale wiąże się nieznacznie z erytrocytami od dominująca postać fenotypu Lu (ab-), odzwierciedlająca dziedziczenie genu In (Lu). Co ważne, erytrocyty od osoby z recesywną postacią fenotypu Lu (ab-) (tj. Brak genu In (Lu) i brak genów kodujących antygeny lutein...

Nowa mutacja bursztynu w genie beta-talasemizującym z nie mierzalnymi poziomami zmutowanego informacyjnego RNA in vivo.

Zidentyfikowaliśmy gen beta-talasemii, który przenosi nowatorską mutację nonsens u chińskiego pacjenta. Ta mutacja, substytucja G do T w pierwszej pozycji kodonu 43, zmienia triplet kodujący kwas glutaminowy (GAG) do kodonu terminatora (TAG). Na podstawie badań hybrydyzacji oligonukleotydów z 78 chromosomów beta-talasemii chińskiej i południowo-wschodniej stwierdza się, że mutacja ta stanowi niewielką mniejszość mutacji beta-talasemii w tej populacji. Badanie ekspresji tego sklonowanego genu w przejściowym układzie ekspresyjnym wykazało 65% spadek ...

Transformujący czynnik wzrostu-beta podwyższa poziomy stanu stacjonarnego prokolagenu typu I i informacyjnych RNA fibronektyny po transkrypcji w hodowanych ludzkich fibroblastach skóry.

Transformacja czynnika wzrostu-beta (TGF beta), po wstrzyknięciu podskórnym nowonarodzonym myszom, wywołuje szybką reakcję zwłóknieniową, stymuluje chemotaksję i podwyższa tempo biosyntezy kolagenu i fibronektyny przez fibroblasty in vitro. Zbadaliśmy mechanizmy molekularne stymulowanej przez TGF beta syntezy kolagenu i fibronektyny w hodowanych ludzkich fibroblastach napletka. TGF beta preferencyjnie stymulował 3-5-krotną syntezę łańcuchów prokolagenu fibronektyny i typu I, jak pokazano na podstawie analizy polipeptydów. Wystąpiło również jedno...